असहाय्य करणारी ‘भूक’ कोरोनाला घाबरेल काय…?

कोरोना महामारीच्या पार्श्वभूमीवर गेल्या १४ महिन्यांपासून ‘लॉक डाऊन’मुळे होणारी उपासमार आता सहनशक्तीच्या पलीकडे गेली आहे. अजूनही पगारदार नोकरदारवर्ग महिनाभर पुरेल एव्हढा अन्नधान्याचा साठा करून सरकारने पुकारलेल्या ‘लॉक डाऊन’ला केवळ मरणाच्या भीतीने पाठिंबा दाखवीत निमूटपणे बंदिस्त जीवन जगतोय. पण ज्यांचं हातावर पोट आहे, दिवसभरात कमाई केली तरच संध्याकाळी ज्यांच्या घरात अन्न शिजू शकते अश्या दरिद्री लोकांनी हे लॉक डाऊनमधील बंदिस्त जीवन कसे जगायचे ? मानवतेच्या दृष्टिकोनातून त्यांना अर्धपोटी जगता येईल एव्हढा शिधापुरवठा करणाऱ्या स्वयंसेवी संस्था, उदारमतवादी श्रीमंत माणसे देखील आता थकली आहेत. आता त्यांच्यावरच कर्जबाजारी होण्याची वेळ आली आहे. कोरोना महामारीच्या सोबतच आता भुकेची महामारी सुरू होईल की काय ? अशी भीती निर्माण झाली आहे. आभाळच फाटलंय तिथं ठिगळ कुठे कुठे लावणार..?

शिथिलतेच्या काळात भल्या पहाटे साडेपाच वाजल्यापासून मॉल समोर खरेदीसाठी रांगा लागत आहेत.

एकीकडे मोलमजुरी करणाऱ्या श्रमिक कष्टकरी वर्गाची उपासमार होत असतानाच पगारदार असणारा मध्यमवर्ग आणी लघु व्यापारी वर्ग देखील गेल्या १४ महिन्यांच्या लॉक डाऊनमुळे आर्थिकदृष्ट्या अर्धमेला झाला आहे. उद्योगधंदे, दुकाने, व्यापार सतत बंद असल्याने या वर्गाचे देखील कंबरडे मोडले आहे. आता कुटुंबाला पुरेल एव्हढा किराणा माल भरण्यासाठी ते देखील शिथिलतेच्या काळात पहाटेपासून मॉल समोर रांगा लावताना दिसत आहेत. कर्फ्यु मध्ये जराशी शिथिलता आली की गरजेच्या वस्तू खरेदी करण्यासाठी बाजारात अनियंत्रित अशी गर्दी होतेय. हीच गर्दी पुढे कोरोनाचा ‘वाहक’ झालेली असते. टेस्टचे प्रमाण वाढवले की लगेचच कोरोना बाधितांचा आकडा वाढलेला दिसतोय. मग सरकारी यंत्रणा तणावात आल्या की पुन्हा अनिश्चित काळासाठी ‘लॉक डाऊन’ किंवा ‘कर्फ्यु’ची अंमलबजावणी करण्यात येते. परिणामशून्य नियोजनामुळे जनतेचा ठिकठिकाणी ‘उद्रेक’ होताना दिसतो. यातूनच सरकारवर अविश्वास दाखवत सर्वसामान्यांकडून कायदा मोडण्याच्या घटना घडत आहेत.

लॉक डाऊन सुरू होणार म्हंटलं की भाजीमंडईत खरेदीसाठी अशी झुंबड उडतेय.

कमीतकमी गरजा ठेवून जगायचं ताळेबंद आराखडा कितीही आखला तरी तो फक्त कागदावरच राहतोय. अनावश्यक चैन टाळून दोन वेळेचं पोट भरेल एव्हढं अन्न शिजवायचे ठरवले तरी भारतीय आहार पद्धतीनुसार जेवणासाठी ताटात किमान एकतरी ‘भाजी’ असावी हीच सामान्य अपेक्षा असते. त्यानुसार कर्फ्यु शिथिल झाला की किमान चार-पाच दिवस पुरेल एव्हढी भाजी खरेदी करण्यासाठी नागरिकांची भाजी मंडईत ‘गर्दी’ उसळते. बघता-बघता गर्दी एव्हढी होते की विक्रेता, बंदोबस्तासाठी असलेले पोलीस यांचं नियोजन कोसळते. मग हीच ‘गर्दी’ पुन्हा एकदा कोरोनाची ‘वाहक’ बनते. आता त्यात पुन्हा ‘लसीकरणासाठी’ जमणाऱ्या गर्दीची भर पडत आहे. लसीकरणासाठी पुरविण्यात येणाऱ्या कोविशील्ड आणि कोव्हाक्सीन लसीचा पुरवठा नियमित होत नसल्याने दररोज लसीकरण केंद्राच्या आवारात नोंदणीधारकांची ‘गर्दी’ होतेय. गर्दी होवू नये म्हणून सरकार ज्या-ज्या उपाययोजना करीत आहे. त्याच्या अंमलबजावणीतच ‘गर्दी’ होताना दिसत आहे. एकतर परिणामशून्य उपाययोजना आणि कालावधीची निश्चितता नसल्याने नागरिक हैराण झाले आहेत. त्यातच पोटात उसळणारी भूक आता मरणाच्या भीती पलीकडे पोहोचली आहे. डोळ्यात ‘मरण’ साठवलेल्या गिधाडांसारखा माणसांचा ‘घोळका’ हवी ती वस्तू मिळविण्यासाठी तुटून पडताना दिसत आहे.

:- मुकुंद मधुकर हिंगणे.

4 Replies to “असहाय्य करणारी ‘भूक’ कोरोनाला घाबरेल काय…?”

मुकुंद हिंगणे साठी प्रतिक्रिया लिहा उत्तर रद्द करा.

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.